ผลการเลือกตั้งต่อ ก.ม.อิมมิเกรชั่น

หลังจากการเลือกกลางเทอมพึ่งผ่านเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พรรคเดโมแครทได้เสียงข้างมากทั้งในคองเกรสและในเซเนท ขอถือโอกาสทบทวนความจำของผู้ที่เตรียมจะไปสอบซิติเซ่นนะคะ คือ ในเซเนทมีผู้แทนหรือเซเนเต้อร์ทั้งหมด 100 คน คือแต่ละรัฐมีตัวแทน เซเนเต้อร์รัฐละ 2 คน ก่อนเลือกตั้งวันที่ 7 พ.ย. รีพับบลิคกันมีเสียงข้างมาก หลังเลือกตั้งเดโมแครทได้ที่นั่งเพิ่ม 6 ที่นั่งรวมปัจจุบันมีเดโมแครทเซเนเต้อร์ 51 คน รีพับบลิคกันเซเนเต้อร์ 49 คนพอที่จะทำให้ตาชั่งเอียงได้ (tip the scale) ส่วนในคองเกรสมีคองเกรสแมนทั้งหมด 435 คน จำนวนนี้ขึ้นกับจำนวนประชากรในแต่ละดิสตริคของแต่ละรัฐ รัฐใดมีพงเมืองน้อยก็มีคองเกรสแมนน้อย รัฐใดมีพลเมืองมากก็มีคองเกรสแมนมาก เคโมแครทได้ที่นั่งเพิ่ม 28 ที่นั่ง เท่ากับในสภามีเดโมแครทคองเกรสแมน 232 คนและ รีพับบลิคกันคองเกรสแมนเพียง 203 และ Speaker of the House คนใหม่เป็นเดโมแครท ผู้หญิงชื่อ แนนซี่ เพโลซี่ มาจากซานฟรานซิสโก Speaker of the House มีความสำคัญคือ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับประธานาธิบดี และรองประธานาธิบดี คนที่จะรับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีต่อ คือ Speaker of the House
ผลการเลือกตั้งต่ออิมมิเกรชั่น
ตามโพล เหตุผลส่วนใหญ่ที่เดโมแครทชนะเพราะ (หนึ่ง) ประชาชนไม่ชอบนโยบายประธานาธิบดีบุชเกี่ยวกับอิรัก (สอง)พวกคนต่างชาติที่เป็นซิติเซ่น (อิมมิแกรนท์) ตื่นตัวได้ไปออกเสียงเลือกตั้งกันมาก เพราะต้องการให้มีการปฏิรูปนโยบายอิมมิเกรชั่นใหม่ ผลต่อเราคนไทยคือ เราอาจจะเห็นการเปลี่ยนแปลงด้านกฎหมายอิมมิเกรชั่นในทางที่ดีขึ้น แต่ในวงทนายอิมมิเกรชั่นก็ยังคาดการกันว่าเราคงไม่ได้เห็น “เกสท์ เวิ้ร์คเค่อร์” จนกระทั่งหลังเลือกตั้งประธานาธิบดีใหม่อีก 2 ปีข้างหน้า เพราะแต่ละพรรคยังไม่กล้าที่จะโปรอิมมิเกรชั่นเต็มที่เพราะจะเป็นการเสี่ยงเกินไปก่อนเลือกตั้งปี 2008 ดิฉันจะคอยส่งข่าวการเคลื่อนไหวนะคะ ตอนนี้ก็รอไปก่อน ไหนๆคุยกันเรื่องโวทแล้ว ก็ขอเตือนนะคะ คนที่เป็นอเมริกันซิติเซ่นเท่านั้นถึงจะโวทได้ ผู้ถือใบเขียวโวทไม่ได้ค่ะ และขอแสดงความยินดีกับคุณ เฮ็นรี่ เจริญ ด้วยที่ได้รับเลือกเป็น City Council ของเมืองลา พาลม่า ดิฉันอยู่เมือง ลาพาลม่า และคุณได้โวท จากครอบครัวเรา 3 คนค่ะ
ไม่มีแอมเนสตี้
สรุปได้ว่า ณ. วันนี้ยังไม่มีแอมเนสตี้โปรแกรมให้ใบเขียวต่อโรบินฮู้ดนะคะ และยังไม่มีการออกเวิ้ร์คเพอร์มิทหรือใบทำใดๆทั้งสิ้น แอมเนสตี้ครั้งล่าสุดที่ผ่านออกมานั้นตั้งแต่ปี 1988 (โปรดอ่านข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับ “ใบเขียวแอมเนสตี้” ในหนังสือสิทธิของฉันในอเมริกาเล่มหนึ่ง บทใบเขียว หน้า 4-13) ทางคองเกรสยังถกกันเรื่องผ่านเกสท์ เวิ้ร์คเค่อร์ ถ้าผ่านคือให้โรบินฮู้ดที่ทำงานและจ่ายภาษีได้วีซ่าทำงานระยะหนึ่งและในอนาคตสามารถขอใบเขียวได้ แต่ตอนนี้ยังไม่ผ่าน เราต้องดูกันว่าเดโมแครทเสียงข้างมากทั้งสองสภาสามารถจะปฏิรูปกฎหมายอิมมิเกรชั่นได้มากเพียงใด
DREAM ACT
สิ่งที่แน่นอนว่าจะผ่านคือ DREAM ACT “ดรีมแอ็กท์” เนื่องจากทั้งสองสภาโวทผ่านแล้ว แต่ยังไม่ได้เป็นกฎหมายออกมาใช้ จุดมุ่งหมายของดรีมแอ็กท์คือ เพื่อเด็กที่พ่อแม่นำเข้ามาในประเทศ โดยที่เด็กไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เด็กเหล่านี้เข้าเรียนโรงเรียนประถม-มัธยมตั้งแต่เด็ก พอเด็กโตขึ้นเรียนจบไฮสกูลเด็กถึงรู้ตัวว่าตนอยู่เถื่อน เพราะในขณะที่เพื่อนๆสอบใบขัลขี่และเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย แต่ตนกลับเข้าไม่ได้ กฎหมายนี้ต้องการช่วยเหลือเด็ก เพราะเยาวชนถือเป็นสมบัติของชาติที่จะทำให้ชาติเจริญได้ ภายใต้ DREAM ACT เด็กสามารถขอใบเขียวได้ และสามารถเรียนมหาวิทยาลัยรัฐในฐานะ resident คือจ่ายค่าเล่าเรียนถูก และสามารถขอทุนหรือเงินช่วยเหลือจากรัฐได้ กฎหมายนี้จึงเปรียบเสมือนช่วยเด็กและให้รางวัลเด็กที่เรียนดี มีความประพฤติดี คุณสมบัติที่เด็กจะได้ใบเขียวตาม DREA ACT คือเด็กต้องมีคุณสมบัติครบทุกข้อดังนี้

  • ต้องจบไฮสกูลในอเมริกา ณ.วันที่ยื่นเรื่องภายใต้ DREAM ACT
  • ต้องอยู่ในอเมริกาอย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 5 ปี ณ.วันที่ยื่นเรื่องภายใต้ DREAM ACT
  • ต้องมีความประพฤติดีและไม่มีปัญหาทางกฎหมาย
  • ต้องอายุอย่างน้อย 12 ปี ณ. วันที่กฎหมาย DREAM ACT ผ่าน และจ้องอายุต่ำกว่า 25 ปี ณ.วันที่ยื่นเรื่องภายใต้ DREAM ACT
  • ต้องเข้ามหาวิทยาลัยอย่างน้อย 2 ปี หรือเข้าเป็นทหารอย่างน้อย 2 ปี
  • ข้อเตือนนะคะ เมื่อกฎหมายนี้ผ่านจะมีกำหนดวันเดือนปีที่เด็กเข้าประเทศ เพราะเขาไม่ต้องการให้พ่อแม่รีบนำเด็กแห่เข้าประเทศตอนนี้เพื่อหวังผลประโยชน์ภายใต้ DREAM ACT