ผลการเลือกตั้งกับกฎหมายอิมมิเกรชั่น

สองสัปดาห์ที่แล้วดิฉันพึ่งเขียนเรื่อง แก่ เจ็บ ตาย เว้นเขียนคอลัมน์หนึ่งอาทิตย์ก็ได้ข่าวว่า คุณรัศมี จงเจริญ เสียชีวิตเมื่อวันจันทร์ที่ 8 พ.ย. ตกใจมาก ดิฉันได้มีโอกาศพบคุณรัศมีและลูกสาวครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาปีที่แล้วที่ลาสเวกัส เพราะเราไปฟังสัมนาเกี่ยวกับอิมมิเกรชั่นจัดโดยองค์กร AILA (American Immigration Lawyers Association) ที่เราเป็นสมาชิก เราเดินสวนกัน คุณรัศมีทักดิฉันว่า “คุณรุจีใช่ไหม” และหลังจากนั้นก็กรี๊ดกร๊าดคุยกันเหมือนรู้จักกันมานาน และเราได้ถ่ายรูปด้วยกัน เธอมีอัธยาศัยดีและร่าเริงมาก ขอแสดงความเสียใจอย่างมากกับครอบครัวคุณรัศมีด้วย

วันนี้เรามา “อัพเดท” หลังเลือกตั้งกลางสมัยค่ะ

ความหวังของกฎหมายใหม่

เมื่อวันที่ 2 พ.ย. ที่ผ่านมามีการเลือกตั้งกลางสมัยหรือ “มิดเทอม อีเล็คชั่น” (Midterm Election) ซึ่งนับว่าเป็นการเลือกตั้งสำคัญรองจากการเลือกตั้งประธานาธิบดี ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับคุณ “เฮ็นรี่ เจริญ” ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น city council member ในเมืองที่ดิฉันอยู่ La Palma เป็นสมัยที่สอง  ผลของการเลือกตั้งครั้งนี้ มีการเปลี่ยนแปลงในสภาคองเกรส ดังนี้ ระบบรัฐบาลอเมริกัน มีสองสภาคือ (1)สภาสูงคือ “เซเนท” เปรียบเสมือนวุฒิสภาบ้านเรา ซึ่งมีตัวแทนเรียก “เซเนเต้อร์” หรือวุฒิสมาชิก100 เป็นตัวแทนจากรัฐ 50 รัฐๆละ 2 คน และ (2)สภาล่างคือ “คองเกรส หรือ เฮ๊าส์ ออฟ เร็พพรีเซ็นเทเทีฟ” เปรียบเสมือนสภาผู้แทนราษฎรบ้านเรา ตัวแทนเรียก “คองเกรสเม็น” หรือ ส.ส. เวลาจะผ่านกฎหมายใดก็ต้องมีการออกเสียง และต้องผ่านทั้งสองสภา เมื่อผ่านทั้งสองสภาแล้วจึงส่งให้ประธานาธิบดี (ป.ธ.น.) เซ็น ก่อนหน้านี้ทั้งสองสภา เซเนท และคองเกรส มีพรรคเดโมแครทเป็นเสียงข้างมาก แต่หลังเลือกตั้ง ตอนนี้สภาล่าง พรรครีพับบลิคกันได้ที่นั่งมากกว่าและกลายเป็นเสียงข้างมาก ส่วนในเซเนทยังเหมือนเดิมคือพรรคเดโมแครทยังเป็นเสียงข้างมากอยู่ อันนี้คาดว่าจะเป็นผล“ลบ” กับกฎหมายปฏิรูปอิมมิเกรชั่นที่โรบินฮู้ดรอคอย ตามที่ดิฉันเขียนเรื่องนี้ในหนังสือ ชีวิตโรบินฮู้ดและสิทธิของฉันอเมริกาเกี่ยวกับกฎหมายใหม่นี้ ตอน ป.ธ.น. โอบาม่า เข้ารับตำแหน่งได้ประกาสว่าจะพยายามผ่านกฎหมายปฏิรูปด้าน “แฮ็ลท์แคร์” หรือการรักษาพยาบาลซึ่งได้ผ่านออกมาแล้ว และ “กฎหมายปฏิรูปอิมมิเกรชั่น” ซึ่ง ณ. วันนี้ยังไม่ผ่าน พวกทนายอิมมิเกรชั่นทั้งหลายก็ทำนายว่า เนื่องจากสภาแบ่งเป็นสองฝ่าย ยิ่งจะทำให้ยากขึ้นที่กฎหมายอิมมิเกรชั่นจะผ่านออกมา เพราะพรรครีพับบลิคกันไม่เคยเห็นด้วยกับกฎหมายปฎิรูปอิมมิเกรชั่น และแน่นอนที่พวกเขาจะทำทุกวิถีทางที่จะไม่ผ่าน ตอนนี้โรบินฮู้ดทั้งหลายก็เซ็งกันไปตามๆกัน (คุณสามารถอ่านเพิ่มความรู้เกี่ยวกับระบบในสภา ในหนังสือ “อยู่อเมริกา” หัวข้อ การปกครอง หน้า 18 และกฎหมายปฏิรูปอิมมิเกรชั่น ในหนังสือ “สิทธิของฉันในอเมริกาเล่มหนึ่ง” หน้า 2-7 และ “ชีวิตโรบินฮู้ด”  หน้า 26 คุณสามารถสั่งซื้อหนังสือได้โดยตรงจากดิฉัน ส่วนแฟนคลับเมืองไทยสั่งซื้อหนังสือได้ที่คุณนิ้งหน่อง เบอร์ 081-480-4308)

ดรีมแอ็กท์

ดรีมแอ็กท์ (DREAM Act) คือกฎหมายอิมมิเกรชั่นฉบับหนึ่งที่จะผ่านออกมาช่วยนักเรียนโรบินฮู้ดที่เรียนจบ “ไฮสกูล” ในอเมริกา แต่มีปัญหาเมื่อจะเข้ามหาลัยรัฐบาล ซึ่งอาจเข้าไม่ได้ หรือถ้าเข้าได้ต้องเสียค่าเล่าเรียนแพงในฐานะนักเรียนต่างชาติ อันนี้ไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัวขึ้นอยู่กับมหาลัยและรัฐแต่ละรัฐ เนื่องจากปัญหานี้ทางรัฐบาลจึงต้องการผ่านกฎหมาย “ดรีมแอ็กท์” ออกมา กฎหมายนี้ในสภาเคยถกกันว่าให้ผ่านออกมาเป็นกฎหมายเดี่ยวๆแต่สภาไม่ยอมบอกให้ออกมาเป็นกฎหมายข้อหนึ่งของกฎหมายปฏิรูปอิมมิเกรชั่นชุดใหญ่ กฎหมาย “ดรีมแอ็กท์” ก็เลยติดค้างเติ่งอยู่ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วศาลรัฐคาลิฟอร์เนียตัดสินเคสมาว่า มหาลัยรัฐในคาลิฟอร์เนียไม่สามารถคิดค่าเล่าเรียนนักเรียนต่างชาติโรบินฮู้ด ที่เป็น “เรสสิเด็นท์” ของรัฐและได้เรียนไฮสกูลในรัฐมาอย่างน้อย 3 ปี และจบ”ไฮสกูล“รัฐ” แพงกว่าเด็กอเมริกันได้ คือต้องคิดค่าเล่าเรียนเท่ากันเช่นเดียวกับเด็กนักเรียนอเมริกัน อันนี้ก็ถือเป็นข่าวดีของนักเรียนโรบินฮู้ด การตัดสินนี้มีผลกับผู้อยู่รัฐคาลิฟอร์เนียเท่านั้นนะคะ (คุณสามารถอ่านเพิ่มเกี่ยวกับ “ดรีมแอ็กท์”  ในหนังสือ“สิทธิของฉันในอเมริกาเล่มหนึ่ง” หน้า 2-8 และชีวิตโรบินฮู้ด หน้า 31)

Happy Thanksgiving

วันพฤหัสหน้าวันที่ 25 พ.ย  เป็นวัน Thanksgiving หรือวันขอบคุณพระเจ้า เป็นวันหยุดราชการ โรงเรียนและที่ทำงานบางแห่งหยุดยาว คือ พฤหัส ศุกร์ ไปถึงจันทร์ และวันศุกร์หลังวัน Thanksgiving ยังเป็นวันช็อปปิ้งประจำปีเรียก Black Friday มีการลดราคา รุดสต๊อกอย่างรุนแรง ร้านค้าจะเปิดกันตั้งแต่ตี 5 ก็มี พวกนักเศรษฐศาสตร์จะดูผลของวันนี้ว่าการขายเป็นอย่างไรและเอามาเป็นแกนทำนายเศรษฐกิจประเทศในปีหน้า (อ่านเพิ่มเกี่ยวกับ Thanksgiving ในหนังสือ”อยู่อเมริกา” หน้า 28) ปีนี้ที่บ้านดิฉันจะเลี้ยงคนประมาณ 20 กว่าคน ทั้งครอบครัวพี่น้อง และ เพื่อนสนิท ปีนี้ดิฉันกล้ามากขึ้น ดิฉันจะเข้าครัวเอง เพราะเดี๋ยวนี้ดิฉันมั่นใจตัวเองว่าทำกับข้าว และทำขนมเก่งขึ้น (ดิฉันพึ่งเข้าครัวได้ประมาณปีเดียว) จำได้ว่าสัก 2 ปีที่แล้ว เคยเชิญเพื่อนมาทานไก่งวงที่บ้านบอกจะเป็นคนทำเอง เพื่อนมองหน้าดิฉันและถามว่า “แน่ใจแล้วเหรอ?”  ฉะนั้นคอลัมน์นี้เขียนสั้นหน่อย จะต้องเริ่มเตรียมช็อปปิ้งและเตรียมเมนูแต่เนิ่นๆ เสาร์หน้าคงไม่มีโอกาสลงคอลัมน์ แต่ยังมีคลาสโยคะตามเดิมค่ะ