Attorney Rujirat Totari

สวัสดีค่ะ ดิฉันไม่ได้เขียนคอลัมน์ 5 สัปดาห์ หายไปเรียนหลักสูตรครูสอนโยคะ Yoga Teacher Training Course หรือ YTT หนึ่งเดือน ตอนนี้เรียนจบ รับประกาศนียบัตรเมื่อวันที่ 15 กรกฎา เท่ากับตอนนี้ดิฉันเป็น “โยคิณี” เต็มตัวแล้ว หลักสูตรนี้เป็นคอร์ส 200 ชั่วโมง (ปัจจุบันมีหลักสูตร 200 และ 500 ชั่วโมง ที่ดิฉันไปเรียนคือ 200 ชั่วโมง) ดิฉันไปอยู่กินนอนอยู่ที่“เมานท์ มาดอนน่า เซ็นเต้อร์” (Mount Madonna Center) ซึ่งอยู่ในเมือง Watsonville ทางคาลิฟอร์เนียตอนเหนือ ตั้งอยู่บนเขาสวยงานมากคล้ายวัดป่าธรรมชาติสมัยก่อนโน้น เพียงแต่เนื้อที่ใหญ่มาก 300 กว่าเอเค่อร์   ระหว่างดิฉันไปอยู่มีอีเมล์ลูกความและแฟนคอลัมน์บอกมาว่าเหงาจังไม่มีคอลัมน์อ่าน ตอนนี้ก็ขอแชร์ประสบการณ์ให้แฟนๆฟังว่าดิฉันไปลำบากยากแค้นมาอย่างไร

หลักสูตรครูสอนโยคะ

ตามที่เคยเล่าให้ฟังว่า ดิฉัน”อิน”กับโยคะมากและได้โยคะมาปีครึ่งแล้ว ทุกวันๆละ 1 ชั่วโมง 6 วันต่ออาทิตย์ เนื่องจากเริ่มเป็นความดันและโคเลสเตอรอลสูง แต่ดิฉันไม่ยอมกินยา เลยตัดสินใจออกกำลังและลองไปโยคะโดยไม่ได้ตั้งใจปรากฎว่าชอบขึ้นมาก็เลยฝึกจนติด (ตอนนี้สุขภาพดีสุดๆ ความดัน 120/80 โคเลสเตอรอล180 โดยไม่เคยแตะยา) เลยตัดสินใจไปเรียนหลักสูตรให้มันรู้ดีขึ้นว่าเราทำท่าผิดถูกอย่างไร เก๊าะเลยไปลงเรียนคอร์ส ปัจจุบันในรัฐคาลิฟอร์เนียยังไม่มีกฎข้อบังคับว่าครูสอนโยคะต้องมีประกาศนียบัตรอย่างใด แต่มีแนวโน้มว่าในอนาคตจะต้องมี ปัจจุบันมีสมาคมเรียกYoga Alliance ออกไก๊ดไลน์หลักสูตรครูสอนโยคะซึ่งเป็นที่รับรองทั่วไป และสตูดิโอโยคะส่วนมากจะต้องการให้ครูของเขาจบหลักสูตร อย่างไรก็ตามโรงเรียนที่ดิฉันไปเรียนเป็นที่รับรองของสมาคม Yoga Alliance

เมานท์ มาดอนน่า เซ็นเต้อร์

ดิฉันเลือกไปเรียนที่ เมานท์ มาดอนน่า เซ็นเต้อร์ เพราะอยากจบเร็วๆ ที่นี่มีหลักสูตร 28 วันต้องไปกินนอนอยู่ที่นั่นเลย  เพราะสถานที่อื่นๆส่วนมากจะเรียนวันเสาร์ อาทิตย์ทั้งวัน หรือตอนค่ำ และใช้เวลา 4-5 เดือนกว่าจะจบ ตารางเรียนดิฉันคือตื่นตี 5 และเข้าเรียนตั้งแต่ 5.30 ถึง 8.30 น. วันละ 15 ชั่วโมง ที่นี่เสริฟอาหารมังสะวิรัตอย่างเข้มงวดคือไม่มีปลา ไม่มีไข่  ดิฉันหวังว่าจะได้ลดน้ำหนัก จึงเลือกไปเรียนที่นี่ แต่ที่ไหนได้……………

สามวันแรก

ไปถึงวันแรกดิฉันได้รับการต้อนรับจาก ครูฮิปปี้ทั้งหลายแต่ละคนมีดอกไม้ทัดหู เวลาพูดตัวโยกไปมาตามสายลม และส่งดอกไม้ให้ดิฉันและบนป้ายชื่อดิฉัน มีอักษร “โอม” เป็นภาษาสันสกฤตอยู่ตรงหัวมุม ดิฉันก็เริ่มมีความรู้สึกกระอักกระอ่วน ว่านี่ดิฉันมาอยู่ใน “ฮิปปี้ คอมมิวนิตี้” หรือนี่ ในคอร์สนี้มีนักเรียนทั้งหมด 48 คน และ 2 วันแรกออกไปสองก็เหลือ 46 คน ผู้ชาย 8 คน นอกนั้นเป็นหญิง อายุระหว่าง 17-66 ปี ในห้องเรียนไม่มีเก้าอี้ ครูและนักเรียนต้องนั่งกับพื้นตลอด 28 วัน พอเข้าห้องเรียนครั้งแรก  ก็เริ่มด้วยการ “โอม” ก่อน ดิฉันก็ต่อต้านโดยหุบปากไม่ยอมโอม หลังจากนั้นก็แจกตารางเรียน พอเห็นหลักสูตรแล้วดิฉันจะเป็นลม วิชาแรกคือ เรียนวิธีทำความสะอาดชำระร่างกายแบบต่างๆเรียก “ชัท คาร์มา” (Shat Karma) รวมทั้งล้างจมูก ฝึกล้างทอง และดีท็อกส์ หลังจากนั้นนั่งหายใจฝึกลมปราณ “ปรานายามะ” และทำวิปัสนา รวมทั้งหมด 3 ชั่วโมง จึงพักทานข้าวเช้า ทานเสร็จกลับมาเรียนภาคทฤษฏี 2 ชั่วโมงรออาหารย่อย และหลังจากนั้นก็ทำโยคะ 90 นาที ทานข้าวกลางวันเสร็จวันก็เรียนทฤษฎีต่อ 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นเรียนหลักสูตรครูสอนโยคะและฝึกท่าโยคะที่ถูกวิธี เสร็จแล้วทานอาหารเย็น พักนานหน่อย หลังจากนั้นเป็นโปรแกรมเปิดเริ่มระหว่าง 7.00 – 8.30 น แต่ละวันโปรแกรมเรียนต่างกัน  ดิฉันได้รูมเมทเป็นชาวคาเนเดี้ยนจากแคนาดา เราไม่ได้คุยกันมากนัก สองคืนแรกดิฉันนอนไม่หลับเครียดไปหมด ปวดไหล่ ปวดคอด้วยความเครียด ต้องกินยาแก้ปวดหัว อยากกลับบ้านท่าเดียวแต่เสียดายตังเพราะจ่ายค่าเล่าเรียนไปแล้วสี่พันกว่าเหรียญ อ้อ!และที่บนเขานี้สัญญานโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยมีใช้มือถือและอีเมล์ลำบากมากไม่รู้เป็นเพราะไอ้เจ้าไอโฟน 4G รุ่นใหม่หรือเปล่า ดิฉันมีความรู้สึกเหมือนติดคุก อยากจะกรี๊ด

ปลายสัปดาห์แรก

คืนวันที่สามดิฉันตัดสินใจไม่ยอมกินยาแก้ปวดหัว คิดว่าต้องทนและต้อง(ดันทุรัง)เรียนให้จบ ตอนนั้นดิฉันได้รู้จักเพื่อนสองคนชื่อ “ซาร่า”อายุ 17 และ“เจนนิค่า”อายุ 30 เราปรับทุกข์สุขกัน พอคืนวันที่ 4 ตอนเย็นหลังทานข้าวเสร็จ ซาร่า เจนนิค่าและดิฉันชวนกันไปแวะฟังสวดที่วัดอินเดียเรียกวัดหนุมาน เฟลโลว่ชิป ซึ่งอยู่ทางผ่านระหว่างตึกเรียนและห้องอาหาร ที่นั่นจะมีสวดทุกเย็นระหว่าง 6.30 -7.00 น  เรียกการสวดนี้ว่า “อารตี” (Arati) ก็ดูท่าสนุกดี ดิฉันตัดสินใจว่าถ้าตนเลิกต่อต้านและยอมเออ ออไปกับเขายิ่งเร็วเท่าไรก็จะดีกับตัวเอง ก็เลยทำตัวสนุก ไปนั่งตบมือ ร้องเพลงสวดตาม เขา พอถึงเวลา“โอม”ก็โอมตาม มีความรู้สึกว่าตัวเหมือนพวก “ฮารี คริชนา” พอสวดเสร็จแต่ละคนก็เดินลุกไปให้คนสวดเจิมหน้าผากสีแดงแบบคนอินเดีย ดิฉันก็เอากับเขาด้วย เสียดายไม่ได้ถ่ายรูป คืนนั้นดิฉันหายเครียดก็เลยนอนหลับได้ แต่ก็ยังไม่อยากตื่นเมื่อนาฬิกาปลุก

สัปดาห์ที่สอง

สัปดาห์ที่สองดิฉันมีความรู้สึกดีขึ้นมาก พอดิฉันเริ่มสบายใจเลยเริ่มสังเกตุเห็นธรรมชาติที่นี่ว่ามันสวยและสงบจริงๆ เราจะนั่งทานอาหารกันตรงระเบียงเวลาอากาศดีๆแต่ส่วนมากอากาศจะเย็นช่วงเช้าเพราะหมอกเยอะ ที่นี่มีต้นไม้ใหญ่แบบ Red Wood มีกวาง มีไก่งวงเดินเพ่นพ่าน มีนกต่างชนิดสวยงามมาก บางวันมองจากหน้าต่างห้องนอนดิฉันจะมีกวางแม่ลูกเดินเล็มหญ้า ตอนนี้ดิฉันเริ่มตื่นเองก่อนตี 5 ก่อนนาฬิกาปลุก และจะรีบเข้าห้องน้ำ ที่นี่มีป้ายติดขอให้อาบน้ำไม่เกิน 3 นาที อยู่ที่นี่เราอยู่แบบสมถะจริงๆ สัปดาห์นี้ดิฉันสามารถนั่งวิปัสนาและนั่งกับพื้นโดยไม่ยุกยิกนัก  เราเรียนวิธีฝึกลมปราณมากกว่า 10 วิธี วิชาที่เรียนเริ่มน่าสนใจมากขึ้น ไม่เหมือนสัปดาห์แรกที่เรียนเกี่ยวกับปรัชญาโยคะจาก Yoga Sutra ซึ่งยิ่งฟังยิ่งงง ตอนนี้เพื่อนๆร่วมชั้นเริ่มเข้ากันได้และเปิดใจคุยกันมากขึ้น ครูแต่ละคนมีความรู้จริง ดูนิสัยดี และเอาใจใส่ให้ความรู้ต่อนักเรียน อย่างไรก็ตามทางด้านสปิริตช่วล (Spiritual) ดิฉันก็ยังกลืนไม่เข้าคลายไม่ออก มีความรู้สึกว่าเขาพยายามสอนหลักศาสนาฮินดีหรืออะไรสักอย่างให้เรา แต่เมื่อพยายามฟังๆแล้วเมื่อเปรียบเทียบกับหลักศาสนาพุทธแล้วก็ใกล้เคียงกันมาก เขาก็เชื่อในกรรมเก่าภาษาสันสกฤตเรียก Samskara และมีข้อปฏิบัติเหมือนศีล 5 มียามะ นิยามะ อหิมสา เป็นต้น ดิฉันเลยยอมทนๆฟังและทำความเข้าใจ ถือว่าเรียนเพื่อฟื้นฟูหลักศาสนาพุทธ สัปดาห์นี้เราเริ่มเรียนวิชาที่ดิฉันชอบคือ แอนนาโตมี่ (Anatomy) เกี่ยวกับสรีระในร่างกาย อายุรเวช และภาษาสันสกฤตเบื้องต้น ซึ่งน่าสนใจมาก เลยรู้ว่าภาษาไทยหลายคำที่รากศัพท์มาจากสันสกฤต โดยเฉพาะท่าโยคะต่างๆซึ่งเราต้องจำศัพท์ภาษาสันสกฤต และสัปดาห์นี้เราได้ฝึกสอนโยคะ โดยแยกกรุ๊บเป็นกรุ๊บเล็กประมาณ 10 คน แต่ละกรุ๊บมีครูหนึ่งคนและผู้ช่วยครูสามคน เราได้ฝึกท่าโยคะต่างๆ ดิฉันเริ่มเรียนท่าต่างๆที่ถูกวิธี โดยครูจะชี้ให้ดูถึงระบบอวัยวะต่างๆในร่างกายและโยงกับท่าอาสนะโยคะต่างๆ ดิฉันมีความรู้สึกเหมือนกับเรียนโยคะใหม่หมด โดยเรียนรู้ว่าหลายท่าที่ดิฉันเคยทำนั้นไม่ถูกวิธี  อ้อลืมบอกว่าอาหารเจที่นี่ใช้ได้ แต่ที่นี่ไม่เสริฟของหวานและไม่มีกาแฟ มีแต่ชา แต่พอวันพุธที่สอง มีเซอร์ไพรส์โดยมีกาแฟตอนเช้า และมื้อกลางวันมีขนม “แครอท เค้ก” ทุกคนตื่นเต้นมากๆทานกันจนอิ่ม แทบจะทำโยคะช่วงบ่ายไม่ไหว ตลอดที่อยู่ 28 วัน มีเสริฟขนมหวาน 3 ครั้งและกาแฟสองครั้ง

สัปดาห์ที่สาม

สัปดาห์สาม เราทั้งสาม ซาร่า เจนนิค่า และดิฉันตะบะแตก ใจตรงกันว่าเราต้องออกไปเห็นโลกภายนอก ที่นี่เราต้องขับรถลงจากเขาประมาณ 20 นาที จะลงมาเข้าเมืองกิลรอยที่มี “เอ๊าท์เล็ท เซ็นเต้อร์” (Outlet Center) ใหญ่มาก เราลงมานั่งทาน

แฮมเบอร์เก้อร์ที่ In and Out Burgers เราตะกละกันมาก กินเบอร์เก้อร์ ฟรายส์ และมิลค์ เช๊ค พอทานเสร็จก็รู้สึกปั่นป่วนในท้องกันทั้งสามคน หลังจากนั้นเราก็โดดเรียนหนึ่งวิชา ไปนวดอโรม่าคนละชั่วโมง สัปดาห์นี้เราต้องฝึกสอนนักนักเรียนด้วยกัน โดยแบ่งกรุ๊บละ 6 คน ครูหนึ่งคน จาก 6 คนแบ่งเป็นกรุ๊บหนึ่งและกรุ๊บสอง กรุ๊บละ 3 คน เราสามคนต้องโคกันสอนโยคะโดยแบ่งสอนคนละ 30 นาที รอบ 1,2,3 ใน 3 วันเราจะสลับกันคือเมื่อครบ 3 วันเท่ากับหนึ่งคนได้สอนทั้ง class เต็ม 90 นาที และขณะที่เราสอนอีกกรุ๊บเป็นนักเรียน และพอกรุ๊บเราสอนเสร็จ เรากลายเป็นนักกเรียนและเขาสอนเรา 3 วัน พอเรียนจบครูต้องเกรดและแต่ละคนให้ feed back ตั้งแต่คำพูดกริยาท่าทาง เสียงดังฟังชัดหรือไม่ เป็นต้น ดิฉันได้เรียนรู้มากว่าการสอนนั้นไม่ใช่ง่าย ไม่เหมือนตอนเราเป็นนักเรียนง่ายกว่าเยอะ เป็นครูนี่ต้องให้ ให้ และให้ แต่นักเรียนได้แต่รับ นอกจากสอนโยคะแล้ว เราต้องฝึกสอนวิธีนั่งลมปราณและวิธีนั่งวิปัสนา อาทิตย์นี้สนุกมากเราได้เรียนวิธีสอนโยคะเด็ก สอนผู้สูงอายุและผู้ที่มีสรีระที่เรียนลำบากเช่นคนอ้วนและคนที่มีบาดเจ็บ และยังเรียนวิธีโยคะกับพารท์เน่อร์อีกด้วย

สัปดาห์ที่สี่

สัปดาห์สุดท้ายเราทุกคนเริ่มเศร้าที่ใกล้จะจบและเราจะจากกัน เพราะเรากลายเป็นเพื่อนกันหมด แทบจะไม่เชื่อว่าสัปดาห์สุดท้ายนี้เวลาจะผ่านไปเร็วมาก ไม่เหมือนสัปดาห์แรกที่รู้สึกว่านาฬิกาหยุดนิ่งอยู่กับที่ หลายคนพอคุยกันก็จะเริ่มร้องไห้ ที่เราจะจากกัน สองวันสุดท้ายเราเรียนเกี่ยวกับหลักการเป็นครูที่ดี ทุกคนตื่นเต้นกันมากทั้งกล้าทั้งกลัว ดิฉันมีความรู้สึกเหมือนเด็กที่เริ่มปีกกล้าขาแข็ง จะบินออกจากรังไปเผชิญโลกภายนอกด้วยตนเอง

เรียนครั้งนี้ดิฉันได้ความรู้อื่นๆนอกเหนือจากการปฏิบัติโยคะมากเกินคาด ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีสุดๆ ดิฉันมีความรู้สึกว่าตนได้ทำบุญให้ให้พ่อแม่และคุณยาย โดยนั่งวิปัสนาให้ท่านและกินเจ(ถึงแม้จะไม่เคร่งนัก) ตอนดิฉันอายุ 16 คุณแม่และคุณยายเคยเอาดิฉันไปอยู่วัดเพื่อปฏิบัติธรรมเกือบ 2 สัปดาห์ แต่ดิฉันไม่ได้รับอะไรมาเลยตอนนั้น เลยถือว่าได้ทดแทนตอนนี้  หลังจากดิฉันเคลียร์งานเสร็จสัปดาห์นี้ ดิฉันจะต่อยๆวางแผนสอนโยคะ วันละ 1 ชั่วโมง 2-3 วันต่อสัปดาห์ ใครสนเชิญค่ะ

Posted on July 23rd, 2010 by admin
Filed under: Articles | ไม่ให้ใส่ความเห็น